Storythai

+++At the Beginning
คราวที่แล้วทิ้งท้ายไว้ว่าจะพูดเรื่องสงกรานต์ ปีนี้ฉันไปเที่ยวสงกรานต์ที่บ้านจอย การเดินทางครั้งนี้ของ
เรา 2 คนเริ่มจากการไปจองตั๋วรถทัวร์ ซึ่งจอยเคยถามพนักงานขายตั๋วของขอนแก่นทัวร์เมื่อตอนเดือนมีนา
ว่าตั๋วรถสงกรานต์จะเปิดให้จองได้เมื่อไหร่ คนขายตอบมาเฉยเลยว่า

"เต็มหมดแล้วค่ะ"

อะไรวะ พูดมาได้ไงเต็มหมดแล้ว พอถามว่าเปิดให้จองไปตั้งแต่เมื่อไหร่ มันก็ยังยืนยันว่าเต็มหมดแล้ว
พอขอดูผังที่นั่ง มันก็พูดคำเดิมว่า...เต็มหมดแล้ว แล้วก็ไม่ให้ดูผังอีกตะหาก โอเค ไปทัวร์อื่นก็ได้วะ

ไปถามของชาญทัวร์ก็บอกว่าเปิดให้จองเป็นวัน ตามวันเดินทาง เช่นจะเดินทางวันที่ 11 ให้มาจองตั๋วใน
วันที่ 4 เท่านั้น ถ้าไม่ทันก็ต้องรอซื้อตั๋วรถเสริมในวันเดินทางเลย ทีนี้รถไปบ้านจอยมี 2 เที่ยวต่อวัน
ดังนั้นเป็นตายยังไงก็ต้องตื่นเช้า ๆ ไปจองให้ทันให้ได้

+++ 04/04

ตื่น 9 โมงเฉยเลย ละตั๋วมันจะเต็มไปก่อนละมั้ยเนี่ย ไปถึงหมอชิตก็ 11 โมงนิด ๆ จะบอกว่าคิวยาวเฟื้อยเลย
ต่อคิวนานมาก ๆ จนกระทั่งบ่าย 2 กว่าจึงจะถึงคิวฉันซื้อตั๋ว ซึ่งก็เป็นที่แน่นอนว่ารถไปเชียงยืนเต็มแล้ว
ทั้ง 2 เที่ยว จึงเปลี่ยนแผนเป็นขึ้นรถไปลงขอนแก่นแทน แล้วค่อยให้ญาติจอยขับรถมารับเพราะห่างกันราว ๆ 30 กิโล

ได้รถเที่ยววันที่ 11 บ่าย 2 ครึ่ง และวันนั้นก็โดดงานทั้งวันเลย ไปกินอาหารเวียตนามที่เดอะมอลล์งามแทน

+++Let's the journey begin
บริษัทหยุดตั้งแต่วันที่ 12 ดังนั้นฉันจึงเดินทางไปออฟฟิศแต่เช้าตรู่เพื่อไปลงเวลาเข้า-ออกงาน แล้วก็ชิ่งเลย
(เลวมาก) กลับมาถึงหอ 9 โมงหน่อย ๆ แต่กว่าจะได้ออกจากหอก็ 11 โมงกว่า ไปถึงหมอชิตคนเยอะมาก ๆ
รถเที่ยวบ่าย 2 ครึ่ง แต่กว่ามันจะออกก็ปาเข้าไปบ่ายสามกว่าไม่รู้รออะไร

ก่อนหน้านี้ฉันกับจอยได้ไปซื้อกล้องถ่ายรูปมาใหม่ของพานา FZ-30 เพราะรู้สึกใช้กล้องมือตื๋อถ่ายเอาแล้ว
ภาพมันมัว ๆ ยังไงไม่รุ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าซื้อกล้องเกินตัวรึเปล่า แต่ชอบอ่ะ อยากได้แบบนี้ หุหุ

มาถึงเชียงยืนตอน 3 ทุ่มครึ่งเป๊ะเชะ

+++ 12/04
วันนี้มีแห่หลวงปู่หินซึ่งเป็นพระรูปอันเป็นที่เคารพนับถือของคนที่นี่ไปทั่วหมู่บ้าน คือเมื่อก่อนหลวงปู่หินจะอยู่ในวิหาร
แต่ช่วงสงกรานต์เค้าจะแห่ แล้วก็เอาออกมาให้ชาวบ้านได้สรงน้ำพระกัน เสร็จแล้วท้าย ๆ สงกรานต์เค้า
ก็จะแห่กันอีกรอบ ประมาณว่าอัญเชิญกลับวิหารนี่ล่ะมั้ง ฉันกับจอยก็ออกไปลุยเล่นน้ำกับขบวนแห่ก็เปียกปอน
ไปตาม ๆ กัน พอดีว่าไม่กล้าเอากล้องใส่ถุงลุยน้ำออกไปข้างนอก จึงไม่มีรูปในขั้นตอนนี้ ขบวนแห่ก็ยาวพอสมควร
ก็มีวงดนตรีเล่นอยู่ท้ายขบวนแห่ชาวบ้านที่มาร่วมแห่ก็จะฟ้อนรำเต้นไปตาม ๆ กัน ทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ ขออย่างเดียว
อย่าสาดน้ำใส่นักดนตรี เดี๋ยวลำโพงไฟช็อต

แห่ออกจากวัดแล้วก็มาสิ้นสุดที่วัดเช่นเดิม ฉันกับจอยก็ออกไปลองกล้องกันหน่อย ไปทั้งสภาพเดิมเลย
เนื้อตัวยังเปียก หน้าตาเต็มไปด้วยแป้ง ไปลองกันที่โรงเรียนหน้าวัดนั่นแหล่ะ ซึ่งวัดก็อยู่ติดบ้านจอยเลย
(หันด้านสุสานเข้าอีกตะหาก)




ถนนดินภายในโรงเรียน สวยดีมีไก่วิ่งลัดด้วย



ดอกราชพฤกษ์ หรือดอกลมแล้งของคนเหนือ หรือดอกคูณของคนอีสานกำลังบานสุด ๆ เลยช่วงนั้น



และแล้วตะวันก็ตกดิน ถ่ายลอดผ่านต้นไม้ก็สวยไปอีกแบบ

+++ 13/04
จอยพาเดินไปบ้านน้าซึ่งอยู่ไม่ไกล น้าคนนี้ตอนปีใหม่เคยขอให้ฉันเขียนแบบบ้านให้ ฉันก็เลยถามแกไป
ว่าแบบบ้านยื่นธนาคารผ่านมั้ย น้าแกก็ตอบว่าต้องมีราคาโดยประมาณแนบไปด้วย ฉันก็โอเครับมาทำ
ก็ดีเหมือนกันนะ จะได้มีอะไรทำตอนว่าง ๆ

+++ 14/04
อ่า...วันนี้ไปเล่นน้ำในตัวเมืองขอนแก่น ก็เอาตุ่ม 3 ใบใส่หลังรถกระบะแล้วก็พาเด็กน้อยละแวกนั้นบรรทุก
เต็มคันรถแล้วออกตะลุย จะบอกว่าเจอบอลภราดรด้วย มากับแฟนคลับ (มั้ง) เห็นใส่เสื้อเหมือนกันหมดทั้งคัน
จอยบอกว่า "คือผู้ฮ่ายหลาย" แปลว่า "อะไรจะขี้เหร่ได้ปานน้านนนน"

รอบบึงแก่นนครรถติดสุด ๆ แต่ก็ยังดีที่ไม่ค่อยมีแดด ก็เล่นกันนานพอดูจนน้ำเกือบหมดก็แวะกินข้าว
ข้างทางแล้วค่อยกลับ สนุกมาก ๆ สาวก็เยอะ กระเทยก็แยะ แต่ก็อย่างว่าแหล่ะ ไม่ได้เอากล้องมาด้วย

+++ 15/04
ตอนเย็นมีแห่กฐินแต่แบบว่าขี้เกียจอ่ะ กำลังทำงานที่ได้รับมาอยู่ จอยก็คงเห็นว่าเครียด ๆ อ่ะมั้ง ก็เลยชวน
ไปถ่ายรูปข้างนอก ฉันก็ไปเพราะตอนนี้ขบวนแห่ยังมาไม่ถึงวัด ถ่ายรูปได้สบาย ไม่เปียกแน่นอน



ท้องฟ้ากับต้นไม้ข้างบ้านจอย



ถ่ายที่วัด



และแล้วก็เห็นขบวนอยู่ลิบ ๆ ฉันก็ถ่ายขบวนแบบซูมอ่ะนะจนขบวนผ่านตัวเราเข้าวัดไป แล้วก็วิ่ง
เบียด ๆ ข้าง ๆ แถวเพื่อจะเข้าไปจับภาพขบวนที่กำลังทยอยกันเข้าวัด ทันใดนั้นเอง ใครที่ไหน
ก็ไม่รู้ดันสาดน้ำแบบโยน ๆ ข้ามจากฝั่งตรงข้ามลอยมาโดนกล้องฉันเต็ม ๆ โอ้แม่เจ้ากล้องช้านนนน
เพิ่งซื้อมาแท้ ๆ ตอนนั้นแบบว่าเซ็งสุด ๆ เลยไม่ถ่งไม่ถ่ายอะไรมันละ เดินกลับบ้านเลย กลับไป
ก็เปิดชิ้นส่วนทุกอย่างเท่าที่จะทำได้แล้วเอาพัดลมเป่าทิ้งไว้จนเกือบ ๆ ทุ่มก็ลองเอามาเปิดเครื่องดู
โอ้ FZ-30 อึดจริง ๆ มันยังอยู่แฮะ นึกว่าจะเดี้ยงซะแล้ววววว

ตอนกลางคืนก็เลยพากันไปดูหนังกลางแปลงในวัดอย่างมีความสุข ฉาย 4 เรื่องยันสว่าง ฮานาฯกะจอย
ไปดูเรื่องที่ 2 โหน่งเท่งฯ เรื่องเดียวพอ ส่วนน้องชายของจอยก็ยังอยู่ดูต่อยันเช้าาาาาาเลย

+++ 16/04
ตอนเย็นมีแห่อีกแล้ว คราวนี้เรียกว่าแห่ดอกไม้ ชาวบ้านก็จะเอาดอกไม้ต่าง ๆ มาร่วมเดินขบวนแห่กัน
ฉันกับจอยก็ไปแจมด้วย







แล้วขบวนแห่ก็ผ่านมาถึงพอดี อ่า...คราวนี้ไม่พลาดแร้ว เอากล้องไปฝากบ้านที่รู้จักกันแถวนั้น
แล้วก็เข้าร่วมขบวนแห่โลด

เปียกยับเยินอีกแล้ววันนี้

+++The Journey's End
เดินทางกลับเช้าวันที่ 17 รู้สึกไปคราวนี้สนุกสุด ๆ ไปเลย เปียกทุกวัน เดี๋ยวปีหน้าชวนจอยไป
บ้านชั้นมั่งดีกว่า อืม..บางคนอาจจะถามว่าแล้วปีนี้ฉันไม่กลับบ้านเหรอ ต้องกลับสิ กลับไป
ดำหัวพ่อแม่และญาติ ๆ ที่เชียงใหม่ แต่เอาไว้ก่อนละกัน เพราะต้นเดือนพฤษภาพี่ชายฉันจะแต่งงาน
ยังไงก็ต้องกลับอยู่แล้ว

และแน่นอน เรื่องราวในมื้อหน้าจะเล่าเรื่องงานแต่งงานเด้อหล่า โอ๊ะ อยู่อีสานนานไปหน่อย ตกลาวซะแล้วววว